| suphansa's profile^_^ k-o-r-y-a^_^PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
August 12 เธอจะอยู่ในใจฉันตลอดไป วันนี้ก็เป็นวันแม่แห่งชาติ ก็ถือว่าเป็นวันพิเศษที่เราจะทำอะไรที่ดีๆ ให้กับคนพิเศษที่สุดก็ว่าได้ นั่นก็คือแม่งัยล่ะ บางคนอาจจะซื้อของหรือพาแม่ไปทานข้าวข้างนอก ใช้เวลาอยู่
กับแม่ ซึ่งไม่ว่าบรรดาลูกๆ จะทำอะไรให้ ท่านก็ดีใจหมดแหละ อืม.. สำหรับเราก็คงทำได้แค่นอนคิดถึงแม่และพ่อ วันนี้อาจจะเหงาและคิดถึงมากเป็นพิเศษเนื่องจากมันเป็นวันที่ใครๆ
ต่างก็เดินทางกลับบ้านไปกราบพ่อและแม่ ซึ่งมันเหมือนกับเป็นกระจกสะท้อนให้มองถึงตัวเราเอง 12 ปีกับวันพ่อที่ทุกคนต่างทำอะไรให้กับพ่อเมื่อวันพ่อมาถึง กับอีก 6 ปีวันแม่ที่ทุกคนต่างก็ทำอะไรให้กับแม่เมื่อวันแม่มาถึง แต่สำหรับตัวเราเองไม่มีโอกาสที่จะทำเหมือนคนอื่นแล้ว ไม่มีแล้วจริงๆ รู้ไหมว่ามันเศร้าแค่ไหน...กับการสูญเสียคนที่รักไป โดยไม่มีวันกลับมา
เชื่อไหมว่าน้อยคนนักที่จะจำวันเกิดของพ่อและแม่ตัวเองได้ ใช่..เราก็เป็น1ในคนส่วนมากที่จำวันเกิดพ่อและแม่ตัวเองไม่ได้เลย แต่พอถึงวันที่ท่านจากเราไป วันนั้นกลับเป็นวันที่เรา
จดจำได้อย่างไม่มีวันลืม 20 มีค กับ 20 มิย 2 วันนี้เราไม่เคยลืมได้เลย เราไม่อยากให้เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นกับใครๆ ในทำนองที่ว่า "ไม่เห็นโลงศพ ไม่หลั่งน้ำตา" ชีวิตคนเรามัน
อยู่บนความไม่แน่นอน เริ่มต้นเสียตั้งแต่วันนี้เถอะนะ เป็นคนดี รักและก็ทำดีกับพ่อและแม่ให้มากๆ จะได้ไม่มีคำว่า "สาย"
June 22 มา up แล้วนะ เพื่อนๆ อย่าบ่นให้มันมาก..เดี๋ยวแก่มาคราวนี้ก็ ไม่รู้จะเล่าไรให้ฟังดี แบบว่ามันเยอะมากๆๆ ขี้เกียจเล่า ขี้เกียจโม้ ขี้เกียจบ่น...เดี๋ยวแก่ จิขายไม่ออก
เอาเป็นว่า เอารูปมาให้ดูละกัน ดูกันไปตามเนื้อผ้าละกัน 55+++
เป็นรูปที่ไปเที่ยวเขาใหญ่เมื่อพฤหัสที่แล้วอ่ะนะ บรรยากาศดีมากๆๆ อยากไปเที่ยวกับเพื่อนหน่ะ แบบว่าไปตั้งแคมป์
กันเลย ว่างๆไปกันป่ะ (ทำอย่างกะตัวเองว่างเหมือนชาวบ้านเขาแหละ 55++) ไปแล้วจะคิดถึงบรรยากาศตอนที่ไปมีตติ้ง
กันที่สวนสัตว์สงขลา คล้ายๆกันแต่ เขาใหญ่สวยกว่า ให้ความรู้สึกถึงป่าจริงๆๆมากกว่า... อ้าวตอนแรกว่าจะไม่พูดไม่บ่น
งัย โม้ มาได้ตั้งยาว ... งั้นแค่นี้ละกัน เดี๋ยวเสียนโยบายตัวเองหมด. April 11 พบปะกันทุกรุ่น สังสรรค์กันทุกปี เจอกันที่งานโพ้นทะเลปี '49ขอเชิญ ศิษย์เก่า วศ.สงขลา,มศว.สงขลา,มศว.ภาคใต้,ม.ทักษิณ ร่วมงาน “โพ้นทะเล ‘49”(ครั้งที่ 23) ตอน “0ne Gift One Goodness” (บริจาคของคนละ 1 ชิ้นเพื่อเด็กด้อยโอกาส) ณ โรงแรมรัชดาซิตี้ ถนนรัชดาภิเษก ห้วยขวาง กรุงเทพฯ(MRT ห้วยขวาง ประตู 1) ในวันที่เสาร์ที่ 29 เมษายน 2549 เวลา 18.00 น. – 23.00 น. และการแข่งขันโพ้นทะเล โบว์ลิ่งการกุศลชิงถ้วยรางวัลเกียรติยศ นายอภิรักษ์ โกษะโยธิน ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร รศ.ดร.สมเกียรติ สายธนู อธิการบดีมหาวิทยาลัยทักษิณ ณ เมเจอร์โบว์ลฮิต สาขาเอกมัย ถ.สุขุมวิท เวลา 08.00 น. – 12.00 น.
รายละเอียดการแข่งขันโบว์ลิ่งการกุศล -บัตรราคาทีมละ 2,000 บาท -จัดการแข่งเป็นทีม ทีมละ 3 คน(บุคคลทั่วไปสามารถร่วมแข่งขันได้) -มีรางวัลทั้งประเภททีมและบุคคล รวม 7 รางวัล -จัดการแข่งขันเพื่อหารายได้เพื่อเป็นทุนการศึกษาสำหรับรุ่นน้องๆมหาวิทยาลัยทักษิณ
ทราบแล้วอย่าลืมบอกต่อนะครับ จะขอขอบคุณอย่างสูง
สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ ชูศักดิ์ นพถาวร(จัน) 05-8159335(junjouka05@hotmail.com) จักรพันธ์ ตรวจมรคา(อุ้ม) 06-5306906 (aum_bugs@yahoo.com)
ปล. อยากไปจังอ่ะ ^_^มีไรขำขำมาให้อ่าน^_^สำหรับเพื่อนๆของเราที่กะลังคิดอยากจะมีมอสระเอีย อ่านแล้วก็โปรดยั้งคิดด้วย พลาดแล้วจะหาว่าเราม่ายเตือน
กลอนนี้เราไปเจอที่ห้องsystemมาหน่ะ ไม่รู้ว่าเป็นพี่คนไหนที่แอบตัดมาจากหนังสือ สงกะสัยคงจะโดนตัวเองเข้าอย่างจัง
55+++
เมีย
มีเมียกับเขาสักคน
โอ้แม่หน้ามน..ตัวอย่างกะตึก
ตูดแบนยังแสนขี้งอน
ต้องคอยออดอ้อน...จนดื่นจนดึก
ไปไหนใครใครผวา
แม้แต่รถรา...พากันติดกึก
ตดดังยังกะฟ้าผ่า
แถมฉี่ดังซ่า...แหมบ้าพิลึก
หน้าเง้ายืนเกาแต่ตูด
ถามก็ไม่พูดเกาตูดฉึกฉึก
กินข้าวทีละห้าหม้อ
กินเสร็จหัวร่อ...ทำคอหงึกหงึก
ยิ้มเก๋เสน่ห์มหันต์
แยกเขี้ยวทั้งวัน...ขี้ฝันเป็นปึก
ยามนอนต้องอ้อนต้องออด
ต้องกกต้องกอด...ยังกะกอดตึก
บางทีมีแง่มีงอน
ทำออดทำอ้อน...อีตอนดึกดึก
ทำยั่วผัวจะได้หลง
ได้แต่นั่งปลง...ไม่ยักจะคึก
สิ่งไหนไม่ได้ดั่งหวัง
กระทืบตีนปัง...เสียงดังก้องกึก
เอาใจเท่าไรไม่พอ
โดนเตะก้านคอ...แล้วจะรู้สึก
เอ...อ่านแล้วมันโดนเพื่อนคนไหนของเราหว่าๆๆๆๆๆ April 08 มันเกิดอะไรขึ้นหว่า????นั่นสินะ มันเกิดอะไรขึ้น คืนวันที่ 6 ที่ผ่านมา ไม่รู้ว่ากะลังฝันเรื่องอะไร จำไม่ได้จิงๆๆ ... อยู่ๆก็หัวเราะเสียงดังขึ้นมา จนทำให้
รู้สึกตัว ถึงรู้ว่าตัวเองนอนละเมอหัวเราะ เฮ้อ..เป็นไปได้นะตู สงสัยท่าจะติ๊งต๊อง อย่างที่พี่นาจกะเป้ว่าจิงๆ ตอนแรกเป้บอกว่าก็ไม่เชื่ออย่างที่พี่นาจบอกมาหรอกนะ แต่เขาบอกกะตูว่าพอเริ่มสนิทก็เริ่มจะเชื่ออย่างที่พี่นาจว่ามาจิงๆ เง้อ..ได้ยินอย่างนั้นแล้วก็เฉยๆนะไม่คิดอะไร แต่พอวันนี้คุยกับพี่ตึ๋งเรื่อง winter love song พี่ตึ๋งว่าพี่ดูได้ 2 แผ่นเอง นางเอกติ๊งต๊องอะ แป่ว..ตูเริ่มชะงัก กะคำว่าติ๊งต๊อง ของพี่ตึ๋งขึ้นมาทันที หมายความว่างัยหว่า..คำว่าติ๊งต๊องของพี่ตึ๋งเนี่ย พอพี่เขาบอกว่าไม่ค่อยเต็ม อ้าว!!! งั้นที่พี่นาจกะเป้ว่าตูติ๊งต๊องเนี่ยจะความหมายเดียวกะพี่ตึ๋งเปล่าเนี่ย... โด่ ไอ้เราก็เข้าใจว่าแค่บ๊องๆบ้าๆบอๆ เง้อ... แล้วในความคิดของเพื่อนๆคิดว่า "ติ๊งต๊อง" มีความหมายว่าอย่างไรฮับผม. April 03 คนกลางคืน วันนี้เป็นวันหยุดวันแรกของเดือนเมษายน นอนมันทั้งวันเลย ตื่นที 5 โมงเย็น โทรศัพท์ก็ปิดเสียงไว้ตามเคย ครายจะโทรมาช่างไว้ก่อน เอาไว้ตื่นมาแล้วค่อยว่ากันอีกที แน่นอนตื่นมา มีสายไม่ได้รับตั้งหลายเบอร์ มีทั้งเบอร์ที่อยากโทรกลับและไม่อยากโทรกลับอะนะ กะลังจะทำการโทรกลับหาไอ้อ้อ พี่นาจก็โทรมาพอดี แหม่ๆๆ นึกว่าอะไร โทรมาเย้ยเรานี่เอง นึกว่าเราทำงานอยู่กะจะให้เราอิจฉาเล่น ว่าตอนนี้กะลังเที่ยวอยู่ฉะเชิงเทรากะพี่เอก แต่ไม่มีของฝากกลับไปให้นะไอ้น้องรัก มีแต่รูปที่กะลังถ่ายกันอยู่ ซะงั้นอีก เฮ้อ อดได้ของฝากเลยเรา
พอคุยโทรศัพท์เสร็จ เอ๊ะ ได้ยินเสียงอะไรคุ้นๆหว่า อ่อ ท้องมันร้องทักนี่เอง แข่งกะเสียงฟ้าร้องซะด้วยสิ ไม่ได้ละต้องรีบหาไรยัดปากก่อน แล้วหลังจากนั้นก็นั่งมองกองเสื้อผ้ากองโต อ่า ขี้เกียจซักจัง แต่ก็ต้องซักไม่งั้นมันจะเน่าส่งกลิ่นเต็มห้อง 55 พูดเว่อร์ไปนะเรา ก็ซักไป ดู หนังเกาหลีไป
แผ่นที่ 9 แล้วสิ ในที่สุดก็ดูจบถึงแผ่น10 เดี๋ยวจะได้เอาไปคืนพี่โชคซะที ยืมมาดองไว้ตั้งนานแล้ว อ่าซึ้ง นางเอกน่ารัก พระเอกก็หล๊อ หล่อ เท่ห์อีกตะหาก ชอบๆๆๆๆ เดี๋ยวคุณตึ๋ง write ให้เสร็จตอนไหนจะส่งไปให้พี่สาวดูด้วย
อืม ซักผ้าก็แล้ว ดูหนังก็แล้ว จนถึงเที่ยงคืนก็ยังไม่ง่วงนอน แน่นอนสิเล่นนอนครบรอบเข็มนาฬิกาเลย จะง่วงได้งัย
ก็เลย เข้าเน็ต มานั่ง อัพบล็อคนี่แหละ กะจะเล่าถึงงานกาชาดซะหน่อย เห็น จ๋า ออย และ ผึ้งเล่าล่ะ เราซะอย่างไม่ชอบทำเหมือนคราย (เปล่าหรอกชอบกินแรงเพื่อนตะหาก ครายอยากรู้ว่าเป็นงัยก็ไปดูบล็อคของทั้ง 3 คน นั้นได้นะ อิอิ)
อ่อ วันนี้ก็ทำการ link ไปที่บล็อคของเพื่อนๆแล้วนะ ไล่เรามาทำนานแล้ว โทษที พอดีรอฤกษ์งามยามดีอยู่ (วาซ้าน)
แต่เน็ตช้ามากเลย เฮ้อ เซ็ง ที่ทำงานก็ดันบล็อคเน็ตซะนี่ เลยต้องมาเปลืองตังค์ตัวเองเล่นที่ห้อง วัยรุ่นเซ็งเลย...
เอาล่ะคืนนี้แค่นี้ละกัน ปายนอนล่ะ ฝันดีนะทุกคน March 13 วันนี้แลกวันหยุดกะเพื่อนเพื่อพี่สาว ก็อย่างหัวข้อข่าว ที่พาดไว้ข้างบนอะนะ วันนี้ไปช่วยพี่สาวเก็บของกลับหนองคายแหละ ก็เรียนพยาบาลต่อเนื่องจบแล้วนี่นา ก็ต้องถึงวาระที่จะต้องกลับถิ่นฐานเดิม ปล่อยให้เป็นลาวเข้ากรุงมาตั้ง 2 ปี อิอิ ตอนแรกก็กะไปแต่เช้าแหละเพื่อไปเป็นตากล้องให้พี่ เพราะช่วงเช้า เขามีพิธีมอบชุดครุยและหมวกให้กับนักศึกษาพยาบาลที่จบหลักสูตร ก็เป็นชุดครุยที่เป็นแถบพับสีแดง ซึ่งเป็นสีของหลักสูตรพยาบาลวิชาชีพอะนะ คงเป็นประเพณีอะนะ จัดงานอย่างกะวันรับปริญญาเลย แต่เห็นพี่ว่าเขาจะรับปริญญาเดือนกรกฎาคม ที่สวนอัมพร แต่วันนั้นจะได้ใส่ชุดครุยพยาบาลของม.มหิดล ค้า.. น้องก็ Congratulation
ล่วงหน้าเด้อ..
แต่แล้วเมื่อเช้าข้าพเจ้าก็ตื่นไม่ไหว ก็เมื่อคืนนอนซะตี 4 เลยนี่นา ที่จริงข้าพเจ้าออกกะตั้งแต่ตี1 แล้ว แต่เนื่องจากว่า
ข้าพเจ้าอยากรู้ว่า Access Point ตัวใหม่ Cisco 1200 และ Cisco 1300 ที่จะไปติดแทน 1100 เขาไปทำการติดตั้งกันยังงัย
ทีจุดไหนของ Fresh Food บ้าง ก็เลยรอดู พอดีข้าพเจ้าได้แค่ Set Config มันเท่านั้นก็ต้องออกกะแล้ว ด้วยความเสือก
สอดรู้สอดเห็นเลยอยู่ต่อ แม้จะไม่ได้ OT อิอิ
ที่ fresh food อ่ะ เย็นมากๆ ขนาดเขามีเสื้อกันหนาวตัวหนาให้ก็ตาม ยิ่งเข้าไปที่ห้อง -25 นะ โหจมูก หู หน้า แดงกันหมดเลย อย่างกะไปเที่ยวเมืองนอกเลย อิอิอิ
ข้าพเจ้าก็เลยได้แต่ไปเก็บของช่วยพี่ตอนบ่ายๆแล้ว ปล่อยให้พี่วิ่งเข้ากล้องคนอื่นในช่วงเช้า อิอิ บาปป่าวเนี่ย ทำกะพี่สาวแบบนี้ ยิ่งแก่ๆ 55++
เฮ้อ... แต่วันพุธก็ต้องไปทำงานแทนเพื่อนดิเรา March 03 เพื่อเพื่อน เพื่อฝัน เพื่อวันของเรา หวัดดีเพื่อนๆ thank u หลายๆเด้อ ที่เข้ามา Comment เฮา ... ฮ่วย !!!! Thank U ...
เห็นเพื่อนๆ Request กันจังอยากจะให้ หอยน้อยร้อยมุขฝืดคนนี้ Up Spaces .. ได้เลย จะโม้ให้หายคึดฮอดข่อยไปเลย อิอิ อ่า โทษที มีภาษาอีสานโผล่มาด้วย เดี๋ยวเพื่อนๆบางคนจะไม่เข้าใจเอา โดยเฉพาะ ป๋า T ของเพื่อนๆ 555+++ เดี๋ยวอ่านเจอคำอีสานแล้ว จะอึ้ง ทึ่ง เสียว (เกี่ยวกันไหมเนี่ย) เอาเป็นว่าละไว้ในฐานที่เข้าใจกันเนอะ
หง่าๆๆๆๆๆๆๆๆ เดือนนี้ข้าพเจ้าทำงาน กะบ่าย นะเพื่อนๆ จะชวนกันไปกิน หรือ ไปแ..ก ไรกันก็ เลือกวัน พุธ
กะวันศุกร์นะ ไม่งั้นอดสนุกเพราะไม่มีคน บ๊องๆ แบบเราไปด้วย 55 อืม ใครมีแผนจะมาเที่ยว Dream World กันก็มาได้เลย
เพราะเราเป็นทางผ่าน (คิดดูแล้วกันขนาดลดตัวเองเพื่อมาเป็นทางผ่านเพื่อนๆนะเนี่ย ซึ้งม่ะ ) งัยก็มาพักกะเราได้ เพราะ พี่เรา
ทำการตัดหางปล่อยวัดและลอยแพ เราแล้ว 55+++ ห้องเรากว้างเฟ้ยๆๆ ให้ไอ้ผึ้ง 10 คน ก็ไม่หวั่น (แม้วันมามาก..)
ปล. ไอ้ผึ้งอ่านแล้ว อย่าโกรธตูนะ ตูก็รักแกนะ แง้ๆๆๆๆ ...
อ่า เราก็เข้ากะบ่ายได้ 3 วันแล้วล่ะ แต่แปลกไม่รู้สึกง่วงเลย สงสัยเพราะมีคนโม้ด้วยมั้ง ก็นะ เข้ากะบ่ายกะเพื่อน เจอปะปุ๊ย 3 วัน แล้วก็เจอกระต่าย 2 วัน แล้วก็ไปนั่งที่ห้อง system ซึ่งพี่ๆ system ของ DC lotus ก็จะมีกะละ 3 คนได้
เท่าที่รู้จักชื่อแล้วก็มี พี่โย พี่ตึ๋ง พี่อ้วน พี่สัญญา พี่สายัณห์ โก้ เป้ พี่โชค พี่เนียง พี่เอก พี่นาจ และคนอื่นๆซึ่งเราก็ยังไม่รู้จักอีก อาจเป็นเพราะ เราเข้าแค่กะบ่าย อะนะ แต่พี่ เอกกะพี่นาจก็ย้ายมา simat แล้วล่ะ แล้ว simat คนอื่นๆ ก็มี พี คุง ฮอต ต้นกล้า ตี๋ ต้น และคนอื่นๆอีก ... อ่า มีแต่ผู้ชายทั้งนั้น จนเราหลงลืมไปแล้วว่าเราเป็นผู้หญิง
พี่ๆ ก็คงเหมือนกันคงคิดว่าเราเป็นผู้ชายไปแล้วมั้ง ดูเรียกเรา ไอ้ษา เลยแฮะ เอ่อแต่ว่า ทำงานร่วมกับผู้ชายสบายใจดี
แฮะ เพราะไม่เรื่องมาก ไม่จู้จี้ ขี้บ่น เหมือนผู้หญิง (เอ.. พูดอย่างกะตัวเองไม่ใช่ผูหญิงเลยแฮะ)
ในส่วนของงาน ก็ Stand by ไว้ รอแค่ user มีปัญหาแจ้งมาทาง System แล้ว system ก็จะแจ้งให้เราทำการแก้ไขปัญหา วันแรกก็เจอเครื่อคอมที่ แผนก transport เข้า log in ระบบ RDM ไม่ได้
วันที่2 เจอที่ office fresh 3 เครื่อง เข้า lotus node ไม่ได้แล้วก็ให้ add printer ให้ด้วยเพราะ print ไม่ได้ค่ะ แล้วก็มีเครื่องที่ไหนอ่ะ ลืมชื่อตำแหน่งแล้วดิ แค่จำชื่อแผนกก็ไม่ไหวแล้ว กว้างจิตาย DC Lotus นี่ ดีนะยังไม่ได้ไปที่ เฟส5
วันที่ 3 ก็เจอ RF เครื่องหนึ่ง Scan แสงไม่ออก ก็นั่งแคะแกะเกา กัน เปลี่ยน Trigger Switch แล้วก็ไม่หาย
รู้สึกไกมันจะค้างด้วย คงต้องเปลี่ยน Scaner ก็เลยกะจะนำส่งซ่อมฝ่าย repair แต่พอพี่อ้วนจะออก log ให้เช็คอีกที ดันใช้ได้ซะนี่ เออดีจะได้ไม่มี log อย่างกะวันนั้นนั่งอยู่ user ก็นำ PDT มาให้ซ่อม 3 ตัว ปัญหาคือสัญญาณหลุด ไอ้เราก็ไม่รู้ทำไร ก็เลย ลอง boot 45+ power แล้วก็ทำตามคำสั่งที่เครื่องมัน run ขึ้นมา ปรากฏว่าเข้าหน้า log in ได้ เออ ฟลุคแฮะ
ส่วนวันไหนหยุด ข้าพเจ้ามีอันต้องนอน จะมาแชทกะเพื่อนๆก็วันศุกร์นี่แหละ 555++
December 29 happy new year 2006 ใกล้ปีใหม่แล้วดิ และที่ดีใจกว่านั้น ใกล้ได้ไปรับปริญญาแล้ว (",) แต่ต้องไปคนเดียว พี่ๆไม่ว่างไปซักกะคน ฮื่อๆ แต่ก็ดีอย่างสะดวกดีไปคนเดียวไม่วุ่นวายเรื่องที่พัก เออ..แล้วเราจะไปพักที่ไหนดีเนี่ย ไม่เป็นไรจองใต้สะพานลอยแล้วกัน 555 ใครห้ามแย่งนะ ไม่งั้นเจอดีแน่ๆๆๆ อ่าแต่ลางานได้อาทิตย์เดียวเอง แหม่กะจะไปต่อภูเก็ตกะไอ้ตูดซักหน่อย ถ้าไปคงค้างแค่คืนเดียวแน่เลยตู เฮ้อ.. พรุ่งนี้มีงานเลี้ยงปีใหม่ ที่ออฟฟิต จะซื้อของขวัญไรดีนาๆๆๆๆๆๆ เฮ้ยๆๆ จะ 5 โมงแล้วนี่นา ต้องเอาของไปให้พี่สาวที่นุรี นี่นา ว้า เพิ่งนอนตื่นไม่นานนี่เอง วันหยุดที นอนไม่กินข้าวเลยนะเรานี่ ตื่นมากินนมแล้วก็นอนต่อ เนี่ยถ้าพี่ไม่โทรมาให้เอาของไปให้ จะนอนตื่นซักเย็นเลย 555 ขี้เกียจตัวเป็นขนแล้วนะเรา เฮ๊ย โม้เกินแล้ว ไปได้แล้ว เดี๋ยวกลับมาค่ำอีกหลาว งัยก็ มีความสุขในปีใหม่นี้ทุกๆคนเด้อ พ่อแม่พี่น้อง และหมู่เฮาทุกคน ไปล่ะเฟ้ย พี่โทรมาเร่งแล้ว December 04 เฮ้อมีเรื่องอยากจะเล่ามากมาย แต่ไม่เล่าดีกว่า เราจะปล่อยให้มันถูกลบเลือนไปกับกาลเวลา ให้มันกลายเป็นอดีตไป
แม้ว่าบางเรื่องยากที่จะลืม แต่เราไม่จำเป็นที่จะลืมมันให้ได้ หากแต่เราพยายามที่จะไม่คิดถึงมันเท่านั้นก็พอ
**** วัน เวลา และวารี ไม่เคยคอยใคร อีกทั้งสายน้ำก็ไม่เคยไหลย้อนกลับ ****
....จะทำอะไรก็ ทำๆ ไปซะ อย่ามัวรีรอ มิฉะนั้นเราอาจจะพลาดโอกาสดีๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตก็เป็นได้..... October 05 นู๋นิวจ๋าๆๆๆ ขอเสียงหน่อยโด่ นู๋นิวส่งเมลล์มาบอกว่าอยู่เมืองไทยแล้ว ไหนอ่ะ ไม่เห็นโผล่มาให้เจอเลยอ่ะ ไม่ได้ยินแม้แต่เสียงตอบรับจากสวรรค์ มาเหอะนะนู๋นิว ษาอยากไปเที่ยวกะนู๋นิวอีกอ่ะ มีหลายที่เลยที่อยากให้นู๋นิวเป็นไกด์ อิอิอิ เมื่อวานก็ไปเดินฟิวส์มา พอดีเลิกงานตั้งแต่ 16.30 แหนะ อ่า เดินตั้งนานได้กางเกงมาตัวเดียวเอง เอ๋อ สิ้นเดือน ศุกร์ตะกี้ อ่า เข้าออฟฟิต อีกก็เข้ารับการ Training Intermec 700 เกี่ยวกับการเลือกใช้ Utilities โอ่พระแม่เจ้า งงงง.... ขณะกะลังเรียนก็งงอยู่แล้ว โอ่ ทั้งพี่เกศรี คุณเฟิ่น ดิ มาแซวตูอยู่ได้ คนหนึ่งถามตกลงมีแฟนยัง อีกคนก็ชวนไปเดตตอนเย็นอีก ยิ่งเห็นเราเขิน แหม่ แหย่เราใหญ่เลยนะ เดี๋ยวคราวหน้าจะแกล้งหน้าด้านไม่เขิน หุหุ ว้า เสียดายเข้าออฟฟิตทั้งทีกะจะไปกินหมาทุกะเพื่อนๆ แต่ชวนใครก็ไม่ว่าง แต่ก็ดีแล้วล่ะถ้าวันนั้นเกิดนัดเพื่อนได้จริงๆคงซวย เพราะออกจากออฟฟิตก็ 2 ทุ่มแล้ว ก็เลยให้พี่หนึ่งมาส่ง ที่ตะวันนา กะเบิด เดินไม่ทันไรเขาก็เก็บแล้วเพราะมันก็ 3 ทุ่มกว่าแล้ว งัยก็นู๋นิว รีบติดต่อมาด้วยนะ ษาว่าจะชวนไปดูกล้องดิจิตอลหน่อย อ่า แต่ถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้เลยว่าจะเอาแบบไหน หรือว่าไปเที่ยวอุทัยกะนิวก็ได้ อิอิ เนี่ยก็นั่งดูๆทางเว็บเหมือนกัน กะว่าจะเอารุ่นที่เต้แนะ (ถ้าจำไม่ผิดนะเพราะแนะนานแล้วไม่อยากจะกวนเต้เลยแค่วิ่งlog lotus ตอนนี้ก็นะ คนอื่นๆในทีมยิ่งไป PM Project อื่นๆอีก วันนี้ก็วิ่งคนเดียวอีก ดีนะที่ log กทม ไม่เยอะ ตอนนี้ก็คงวิ่งหลักสี่กะแจ้งวัฒนะ เสร็จยังเปล่าไม่เห็นโทรมาปิด log เลย) Canon Powershot A95 ราคาก็ 12500 อ่าเกินงบที่ตั้งไว้ตั้ง 500 แหนะ แต่ก็ไม่เป็นไร อิอิอิ มีตังค์ ว่าซ้านๆๆๆๆ September 26 อิอิอิ ข้าฟื้นชีพมาอีกครั้ง 555 หายไปซะนานเลยเรา ก็อะนะ ทำงานแล้วนี่นา ก็เลยไม่ค่อยมีเวลา อิอิอิ ม่ายหรอกที่จริง ลืม ไม่รู้จะเข้ามาไง วันนี้ก็เลยให้หมาน้อยพิมพ์ให้ แหม่ก็อายๆเหมือนกันนะเนี่ย แค่นี้ก็จำไม่ได้ เปล่าหรอก ที่จำไม่ได้ก็เพราะไม่คิดที่จะจำหน่ะดิ ก็เลยจำไม่ได้ ว่าไงเห็นด้วยกะเราเปล่า อิอิ
อืม 22-23 ตค นี้ เราก็จะได้ไปเที่ยวที่โคราชแล้ว อิอิ เป็นรีสอร์ท มีกิจกรรมเยอะเลย คราวนี้แหละ เราจะได้รู้จักเพื่อนๆร่วมบริษัทเดียวกันทั้งที่อยู่ กทม และต่างจังหวัด อยากรู้จังคนที่เราได้ยินแต่เสียงเวลาคุยเรื่องงาน ไม่เคยเห็นหน้าค่าตากันเลยจะเป็นไงบ้าง หุหุ นึกแล้วท่าทางจะสนุกไม่เบา ไปคราวนี้เราต้องถ่ายรูปมาเยอะๆซะแล้ว เพื่อนๆทวงมาหลายคนแล้วเนี่ย ใช่ป่ะ 555 อีกยังหลานรหัสอีก น่ารักจัง โทรมาหาป้าไม่ขาดเลย อย่างงี้ต้องกลับไปเลี้ยงให้สมบูรณ์ซะล่ะ โห ขณะที่นั่งโม้อยู่เนี่ย น้องรหัสก็ส่งข้อความมาให้ เรานี่โชคดีจังมีน้องๆหลานที่น่ารัก คิดถึงทุกคนเหมือนกันนะ
แต่ เอ เรายังไม่ได้ซื้อกล้องเลยนี่นา ไม่ได้แล้วเราต้องรีบซื้อแล้วดิ อิอิอิ August 13 โอ้ละหน๋อ My Workวันหนึ่งขณะที่เราไปรอรถบริษัทที่มีเพื่อนร่วมทีม Office Depot lotus ชื่อเต้ ที่โลตัสรังสิต วันนั้นเป็นวันอาทิตย์ซึ่งเขาจะออกมาจาก office simat สายมาก ข้าพเจ้าเลยแวะไปที่ร้านหนังสือเผอิญได้ข้อคิดมาเกี่ยวกับการงานและการพักผ่อน เรื่องมีอยู่ว่ามีนักวิทยาศาสตร์ท่านหนึ่ง ทุกๆวันเขาจะทำงานอยู่ในห้องทดลองนานมาก ไม่ยอมไปไหนเลย ภรรยาเกิดเป็นห่วงเลยถามว่าพี่ไม่คิดจะไปพักผ่อนที่ไหนบ้างหรือ เขาก็เลยกล่าวตอบไปว่า แล้วน้องคิดว่าควรจะไปที่ไหนดีล่ะ ภรรยาเขาก็ตอบออกไปว่าที่ไหนก็ได้ที่พี่ไปแล้วสบายใจมีความสุข เขาก็ยิ้มแต่หลังจากนั้นเขาก็ไม่มีทีท่าว่าจะไปไหนก็ยังคงทำงานอยู่ห้องทดลองเหมือนเดิม ภรรยาก็เลยถามอีก เขาก็เลยถามว่าน้องจำได้ไหมที่บอกว่าพี่จะไปไหนก็ได้ที่สบายและมีความสุข ซึ่งพี่ก็ไปอย่างที่น้องแนะนำไง พี่มีความสุขกับการทำงานเพราะฉะนั้นพี่ก็ถือว่าการทำงานก็คือการพักผ่อนนั่นเอง
โอ้คิดได้แบบนี้ก็ดีสินะ แต่ก็อย่างว่านะ นานาจิตตัง June 03 The surest thing in life is not sureสิ่งที่แน่แท้ คือ ความไม่แน่นอนจริงๆ หง่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไอ้ผึ้งนะไอ้ผึ้ง บอกตูเปลี่ยนเป็นชัวร์ๆแล้ววันไม่เปลี่ยน เนี่ยไร วันตูสะสมไว้เป็นปี หายหมดเลยเหลือเดือนเดียวเอง เสียดายอ่ะ ยิ่งเบี้ยน้อย หอยน้อยอยู่ด้วย กะเอาวันไว้ให้เพื่อนโทรเข้ามาหาได้ ดันหายหมดเลย ฮื่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เสียหมาเลยตู February 27 BOOM COMSCI (หญิง) Dis...close (ชาย) Disclose (หญิง) เฮ เฮ (ชาย) ฮา ฮา (พร้อมกัน) We're com We're sci We combine unity Com seven สามัคคี Born to be วิทย์...คอม แต่งโดย ดาวเอกปีเรา นั่นก็คือ คุณ อารยา สิห์โต ค่ะ แต่ก่อนไปก็ ขอให้เพื่อนๆ โชคเลือดกับการขึ้นเขียง ในวันที่ 3และ 4 มีนาคมนี้นะ 5555 |
เพื่อนๆ จำบูมเอกคอมปีเราได้ป่ะ 555 จำไม่ได้ล่ะสิ ก็แก่กันแล้วนี่นา เอาน่า เดี๋ยวษาจะช่วยเตือนความจำให้ล่ะกันนะ ลืมอันนี้ไม่เป็นไร แต่ถ้า ลืมเรานะ ฮึ่ม... น่าดู อิอิ
พูดเองก็ขนลุกเอง อิอิ อย่างงี้ต้อง ร้องเพลง ขนแขนสแตนอัพ
|
|
